Kalbim her dem bulut olup sana siniyor,
Umuda esinlenirken aradığım her gölgede,
Ruhum bir biçimlenir o karaltıda,
Öyle huzur duyar ki hapsolurum sakin aşk-ı siluetine…
O her an, her can, her iç ferahlığı ve bir su yudumunda
bin bir devran dönüyor ömrü mahfuzumda…
İdrak huzuruna ermeden acele acele koşuyor zaman
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönlünüze sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta