Duygular karışıyor her yerime,
kaçırıyorum denizi gözlerimde.
Ellerime dökülen kanlar,
eritiyor beni
istemsizce.
Bir yerlerde var kaçış,
Ne aşk, ne nefis,
En güzeli dostunun eli;
Dostlarının eli.
Rüyaların içinde,
Gerçeğin ta kendisi gibi.
Sevmek, ağlamak, gülmek;
Sesler dokunursa kulaklarıma,
İterim belki.
Ellerim korkarsa eğer yalnızlıktan,
Unuturum belki.
Ellerim desem size,
Göğsüm desem.
Veyahut bacaklarım,
Başım desem.
Hiçbiri değil oysa,
İşte en ağırı da…
Dökülüyor yaşlar dostlar!
Kaçalım kurtaralım kendimizi,
Nereye kadar…
Elimiz kolumuz bağlı ha dostlar!
Saklanacak bir delik bulalım,
Nereye kadar…
Otobüsteyim,
Düşüncelerim kadar.
Gidiyorum evime doğru.
Hiçbir şeyden emin olmadan.
Gidiyorum evime doğru,
Sadece…
Sokul ruhuma,
Huyuma ve suyuma.
Başta zordur tanımak,
Bilirim.
Kes, at beni bir kenara.
Sonra gel birleştir,
Bırak artık.
Uğraşma daha fazla.
Ne filozoflar geldi geçti bu dünyadan,
Ve nice büyük dinozorlar.
Hiçbiri kalmadı,
Bu güzel mi güzel dünyada.
Dokunmayın bana,
Dermanım mı kalmış?
Hayatın içinden yürüyorum,
Yolun sonu mu varmış?
Güzelliği terkedenler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!