Sokağımda sessizlik,yüreğimde bir uçuk
her şey kıırık dökük,anılarda nevarsa
çiçekler açmıyor,kuşlar ötmüyor eskisi gibi
nasıl paramparçayım bir bilsen
gözleri ''yeniden deniz renginde''kirpiğinde
rüzgâr dolanır
bekliyorum seni,kıyısını okşayan dalga sesiyle.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta