Seni gördüğüm ilk gün
Gözlerin gözlerimi oydu.
Bir tuhaf kamaştı gözlerim
Şimdi öylesi bir körlük var ki ben de,
Sanki her taraf senin karanlığın
Kimdi beni birtek aglatan bu hayatta
Ve kimdi içimi kaplayan siyahla
Neden bensiz kalmaya bu kadar tahammüllüydün sen?
Ve neden beni hep ertelemek için uğraş verdin ki…
Seni sevmek boylesine bir aptallık mıydı yani…
Canımı sıkıyorsun her aklıma geldiğinde.
Orada bir yerlerde,
Belki de hemen yanı başında,
Çevirsen görecektin beni
Görmedin!
Bugün göçebe kuşlar gibiyim
Onlar gibi savruk davranışlarım
Bir o kadar da kararlı!
Ne istediğini bilen bir yanım var aslında düşündüğümde,
Beni bana bağlıyor bakıldığında çoğu zaman yaa...
Bazen hayat, hayallerle varlığını sağlam kılıyor insanda
Gecenin karanlığında itiraf etmekten aciz
Kiminle olduğumu bilmeden
Öylesine bir ses …
Bu gece Ay ı azarladım ilk defa
Yazsam da seni gökyüzüne
Diyelim ki beni kaybetmek istemiyorsun,
O zaman isteklerimi biliyorsun.
Bunları vermek elbette zorunluluğun değil,
Ama veremezsen beni kaybedeceğini hissetmelisin.
Ne zorlamak isterim seni
Kalbimin taa içinde,
Bilmem hangi bölgede ve neye?
Kanayan bir damar var sanki,
Bir anda hissettiriyor kendini
Sonra kayboluyor
Ben çözemiyorum.
Neden kendi isimden otesi oluyor senin islerin?
Sonra en ufak bir eksi gelismede deliriyorum?
Beynim almıyor hiç ama hic…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!