Dışarısı yağmurla dolu olabilir
Asabi, karanlık insanlarla ya da
Tükenmiş olabilir tüm umudu yeryüzünün
Devam günlerde güneş yine doğmayabilir
Bense mektup yazabilirim, kandil ışığında
Sana, umuda, güneşe ve ellerine dair
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta