Zaman çentikler açmış, ten kafesimde,
Çizgiler, inişli çıkışlı yollar bedenimde
Hiç endişe verir ölüm, sessizliğin sesi,
Şimdi ağır basıyor, Azrail’in nefesi.
Güneş yavaş yavaş kayboluyor ufukta,
Dönüyor çarklar, hayat bir nefeslik solukta.
Tek noktada cüceleşir mazide zaman.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta