Efendi Şiiri - Cahit Konut

Cahit Konut
150

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Efendi

Kurtlar gitti bir sırtlana sarıldı,
Tilki gene haklı çıktı efendi.
Çakal güreş tuttu, attı bağdayı,
Bir çelmede yere yıktı efendi.

Domuzlar da bağ-bostanı düzledi,
Altı ayda iki kere kuzladı.*
Avcı, postu yere serdi tuzladı,
Derideki tuz da koktu efendi.

Atlar kişnemiyor, keyfi yok, halsiz,
Katır kamburlaşmış, belleri çulsuz.
Eşek topallanır, ayağı nalsız,
Nalbant sahte mıhı çaktı efendi.

Arı gezdi, her çiçekten bal aldı,
Ayı vardı, o balları yaladı.
Herkes birbirinin hakkını çaldı,
Ondandır gözünü soktu efendi.

Oğlak, kuzu doğmuş niçin meliyor?
Kösnü, toprakları neden deliyor?
Her delikte nice canlı ölüyor,
Yuvası başına çöktü efendi.

Ne sarımsak kaldı, ne acı soğan,
Ekmeğin tuzu yok, aşımız yavan.
Yıkamazdı beni hiçbir pehlivan,
Yoksulluk belimi büktü efendi.

Ördekler göllerde, kartal kayada,
Bütün kuşlar esir olmuş yuvada.
Kanatlanmış keklik, sülün havada,
Süzüldü semaya aktı efendi.

Balığın büyüğü derine dalar,
Gene kara haber verdi kargalar.
KARACAOZAN’ı niye ırgalar?
Gerçeklere şaşı baktı efendi.

20 Ocak 2019 GÖLBAŞI

*kuzladı: Kuzuladı, doğurdu.


Cahit Konut
Kayıt Tarihi : 28.5.2020 23:16:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!