Gelmedin Şiiri - Cahit Konut

Cahit Konut
14

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gelmedin

Aziz dostum bu ayrılık yetmez mi?
Mevsimlerim güze döndü gelmedin.
Yıllar oldu bekliyorum yolunu,
Ayaklarım ize döndü gelmedin.

Dilim bülbül olmuş, dertli ötüşür,
Adını duydukça kalbim atışır.
Ah çektikçe ciğerlerim tutuşur,
Yürekciğim köze döndü gelmedin.

Hasret kaldım yarenime, eşime,
Toz- pembe göründün, girdin düşüme.
İncecikten bir kar yağdı başıma.
Kışım bitti, yaza döndü gelmedin.

İyi mi, kötü mü alnında yazgın?
Nefisler hovarda, vicdanlar üzgün.
Senden ayrılırken olmuştum kızgın,
Öfkelerim naza döndü gelmedin.

Sevda yollarında kendimi yordum,
Hasret tuğlasından bir bina ördüm.
Altmışa varmadan, doksanı gördüm,
Sanki yaşım yüze döndü gelmedin.

Acılar içinde bir şifa buldum,
Maziye bakarak kendime geldim.
Bir ham meyve iken dalımda oldum,
Karakterim öze döndü gelmedin.

Sevda eşiğinde ağlar gibiydim,
Aşkın denizinde çağlar gibiydim.
Kutuplarda donmuş dağlar gibiydim,
Eriyen bir buza döndü gelmedin.

KARAC’OZAN; kara yere ekildim,
Çelik idim, bir tel oldum, büküldüm.
Tane tane dil üstüne döküldüm,
Damaklarda tuza döndü gelmedin.
07 Aralık 2018 GÖLBAŞI

Cahit Konut
Kayıt Tarihi : 4.12.2019 12:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!