Hangi tepeye çıkarsan çık, efendi! Hangi gözle bakarsan bak!
Senin; gözlerin de değişen nice hayalin var, bulut umarsız.
Yaşama geçtiği bu tevazu, sanma ki; senin için özeldir!
O'nun anlamı kuşattığı misak; ne seninle tekdir, ne senden de uzak.
Sıcacık avuçları gibi yumuşak, yeni doğan bir bebeğin sevgisi gibi ilk
Böyle doğar güneşi, bütün zamanlarda şımarık yüzüne dünyanın.
Sen! Zerde nokta kadar yeri olan, hikâyenin harfine denk gelsen
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta