Edip Ayel Şiirleri

22 Ağustos 1894 - 17 Ocak 1957
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

22 Ağustos 1894 günü İstanbul’da dünyaya geldi. Galatasaray Lisesini bitirdi. 1914 yılı Paris Yüksek Ziraat Okulu mezunu. Klasik Türkçe ve Avrupa nazım şekilleriyle yazdığı Türkçe şiirlerini 1914 yılından sonra Çınar-altı dergisinde yayınladı. Dilinin duruluğu ve güzelliğiyle dikkat çekti.
Türkçe-Fransızca şiirler yazdı.1938 yılında Fransa’da yapılan bir şiir yarışmasında birincilik ödülü kazandı. İstanbul liselerinde Fransızca öğretmenliği yaptı. 1955 yılında emekli oldu.
17 Ocak 1957 günü İstanbul'da hayata veda etti.

Edip Ayel

Eylül’de melul oldu gönül soldu da lale
Laleyken emel ermedi bahçemde kemale
Gelmez bu elem neyleyelim fazla suale
Bir haile ömrüm ki alınmaz kale..

Hülya bizi ram eyleye bilmiş ki muhale

Devamını Oku
Edip Ayel

Köylülerin oturduğu bir kahvede
Söz edilirken güz ekiminden birdenbire
Şavk vurması gözlere ulusal imeceden
Doğrulup kalması bir ulusun, öyle bir hava.
Aşka benzer, şevke benzer, Ferhad'ın dağ delmesi
Künk döşemesi, su çekmesi Amasya'ya

Devamını Oku
Edip Ayel

Ant içtik Atam, gitmeye gösterdiğin izden.
Gölgen tutacaktır bizi her gün elimizden.

Çiğnenmeyecek göklere yükselttiğin ülkü.
Ta aşra çıkardın, yaralanmış koca mülkü.

Devamını Oku
Edip Ayel

Sönmüş her ışık kubbenin altında kederden,
Gülmez o hayal ufka bakıp pencerelerden.
Hiçbir cama vurmaz, o kızıl dalgalı saçlar,
Yaprakları düşmüş düşünür yorgun ağaçlar.
Yollarda çakıllar bile sızlar adım atsan
Kuşlar konacak avcuna halsiz... el uzatsan!

Devamını Oku