Edibe Toğaç Şiirleri - Şair Edibe Toğaç

Ölürüm bir gün ölmesine merak etme sen
Uykuya yatırırım cebimde kalan son umut kırıntılarınıda
Birden fazla acıya göğüs gerdimde ne oldu sanki
Sahi ne kaldı elimde hep boşluğa düşmedi mi adımlarım

Sustukca büyüdü olan dertlerde içimde

Tüm meselem sensin bende
Kaygımda kederimde sensin şimdilerde
Bir acı şarkı bir acı nağme kaldı dilimde
Ötesi varmı düştüm bu sevdaya bir kere

Hangi yol kurtuluşa erdirebilirdiki beni

Öyle bir gün ki bugün
Sevgilerimin öldürüldüğü toprağa gömüldüğü bir gün bugün
İnançlarimin katledildigi umutlarimin soldurulduğu gündür bugün
Zafer kazanmak bir yana dursun ağır yaralarla yasamaya devam ettiğim gündür bugün
Kanatılan kalbimin çığlık çığlığa bağırdığı gündür bugün
Aldanışlarımın gafletine düştüğüm iyi niyetlerimin suistimal edildigi gündür bugün

Kendimi kırıp döktüğüm kaç zaman geçirdim bilir misin
Seni unutmak için ne çok kaçmaya çalıştım benliğimden
Bir kaçak bir avare gibi çıkmaz sokaklar da aradım sonumu
Ama ne yüreğim ne de aklım senden bir adım öteye gidemedi

Sıkı sıkıya sarılıyordum oysaki beni yaralayan o anılara

Parçalansa kelimeler bütünüyle yas tutsa
Dağılırmı içimdeki derin keder bir anda
Ve arasam gençliğimi yitirdiğim yollarda
Rastlarmıyım sahiden umuda dair bir iz'e

Bıraksam kendimi ağlasam usul usul

Bir mezar yerinden farkı yok şimdi yüreğimin
Kimi sevgisiyle oraya yerleşti kaldı kimi de sevgisizligiyle
Yine de sahiplendim hepsini ama mezarsız bırakmadım
Kimi ciddi hatalarım olarak kaldı bende kimi de ciddi derslerim

Yüreğimin her bir sayfası karalanmış şimdi

Deniz dalgalara aşık ben ise sana
Yıldızlar ay'a aşık ben ise sana
Güneş geceye aşık ben ise sana
Yağmur toprağa aşık ben ise sana
Yalnızlık birlikteliğe aşık ben ise sana
Hüzün sevince aşık ben ise sana

Gözümün önünde hayalin
Sesin kulaklarımda çınlıyor hala
Kalbim seni unutmayı başaramadı daha
Sen beni unutsanda ben seni unutmam

Işıltısını saklama gözlerinin
Ruhuma ilk baktığın gibi bak
Yozlaştırma kullandırma yıpratma eskimesin
Düşüncelerin hep taze hep önyargısız kalsın
Titremeye devam etsin yüreğin ilk günkü buluşmamızdaki gibi
Gözlerini kaçırma benden,bense gözlerine bakmaya cesaret bile edemezken

Seni ruhumun her bir yanında taşımaktan yoruldum
Öyle ki esen bir rüzgarla dâhi savrulup gideceğim neredeyse
Karaya vurmuş çürümeye pas tutmuş bir gemi enkazı gibiyim
O denli dayanıksız o denli mecali kalmadı yüreğimin

Seni kafamın içinde her yere götürmekten yoruldum