Kem sözün sahibine, sözünü yedirirdim.
Öfke her dem nedamet, nefsimi yendim sustum.
Had bilmeyen arsıza, haddini bildirirdim.
Edep kula bir nimet, edepten bildim sustum.
Her doğruyu her yerde, destursuz söylemedim.
Bir gönülü kırmayı, Kabe yıkmak belledim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta