Yılları eskitmişim kalbimdeki sevginle,
Nice hasretleri nice gözyaşlarını bırakmışım geride,
Çok mevsimler gelip geçti sensizlikle,
Bir bilsen ne de çok yaprak döktüm.
Güneş uğramadı gökyüzüme,
Yalnızlığımın konaklayan tek misafiriydi kış,
Ayaz rüzgarları hiç eksilmedi içimde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta