Edebiyat defteri... Şiiri - Hasan Belek 2

Edebiyat Defteri...

​On birli heceyle, gönül dilinden,
Süzülür hakikat, irfan elinden.
Yüce dağ yelinden, engin belinden,
Bir beyaz nur doğar, beklenen andır.

​Esen o soğuk ve donduran yeller,
Gurbet ellerinde bükülen beller.
Susmasın ağızlar, söylesin diller,
Maziden hatıra, bize nişandır.

​Yürekten bir dua, derin bir niyaz,
Karanlık geceye vurur bir beyaz.
Gönülde ne keder kalır ne ayaz,
Aşk ile tutuşan, nurlu bir candır.

​Ezelden süzülen hikmet sesinden,
Geçtik bu dünyanın dar kafesinden.
O kutsal ışığın her nefesinden,
İçtiğimiz bade, ulu dermandır.

​Görünmez bir elden süzülen suyu,
Uyanır gafletten insanın huyu.
İhlasla kazılır irfanın kuyu,
Menzile varmayan yolda hüsrandır.

​Helalinden gelir sofrada aşın,
Eğilmez kimseye o mağrur başın.
Destanlar yazıyor her bir gözyaşın,
Bu asil soylara birer fermandır.

​Gönülde sönmesin kutsal meşale,
Emanet kalsın hep evlada, hâle.
Bakınca ufuktan o yüce kale,
Hasan'in bağrında parlayan şandır...

Hasan Belek
Akçay