Edebin Timsali - Hazreti Osman

Melekler hayâ etti, onun edep halinden
Hikmetler dökülürdü, o mübarek dilinden
Cömertlik deryasında, akıp giden bir seldi
İslam’ın zor gününde, hep dağıtan bir eldi

Cahiliyye devrinde, yoktu inkâr içinde
Hilafet hırkasını, giydi vakar içinde
Zinnureyn sıfatıyla, iki nuru bağladı
Onun narin yüreği, Hak aşkıyla çağladı

Hayâ mülkünde sultan, edebi bir kaledir
Yüzündeki asalet, sanki birer haledir
Ordular kuşanırken, vakfetti tüm varını
Düşünmedi canını, düşünmedi yarını

Sükûtu bir ders idi, vakarı birer derya
Mala hiç meyletmedi, onun derdiydi ihya
Gözyaşıyla yıkadı, o kutsal sayfaları
Rızaya azık yaptı, çektiği cefaları

Rûme’nin berrak suyu, ümmetin öz malıydı
Cennetle müjdelenen, nurdan bir gül dalıydı
Kur’an’ın hamisidir, her harfinde bir emek
Müminlere huzurdur, Hak yolunda can vermek

Şehadet şerbetini, Mushaf başında içti
Dünyanın çöplüğünden, baki bir mülke geçti
Osman’ı sevmeyenler, derin gaflet içinde
Mümin kanı dökenler, şimdi neyin kininde?

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)