Severken göremedim kendimi kaybettiğimi
Bir adım daha yaklaşsam ruhum yaralanacaktı belki
İçimde büyüyen bir fırtınaydı zannettiğim sevgi
Acı verse de kilidi kırılmış oda gibi
Sayamadım kaç kez sustuğumu
Önüme serdim tüm ıssız geçmişi
Saydım kendimi kaybettiğim tüm saatleri
Boşluğa düşüyordum her cumartesi
Zihnime düşen karanlık gibi
Girmiştim zihnimdeki kilitli o karanlık odaya
Bir gün görsem ki sevmişsin
Beni bu ızdıraptan çekmişsin
Gülen gözlerinle mahvetmişsin
Aşkımın değerini bilemezmişsin
Beklemeli miyim yine de heyecanla seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!