Bugün günlerden Cuma kızım için Osmaniye’deyim,
İçimde hüzün de var sevinçte tarifsiz hayallerdeyim,
Saat sabahın dokuzu ben okul çıkışını beklemekteyim,
Sen benim dünyam hayat kaynağımsın ECE…
Saat 15 gibi saati beş sanıp seni almaya geldim,
Okulun bahçesinde öğretmenlerine senden bahsettim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



