Vurmadan bak kendi yüreğine, ilk yaranı gör, dur!
Açanı hatırla, düşün, işte bendeki yara budur.
Bir onulmaz yarayla yar kıyısına getiren yar,
Daralıp boğulduğun deniz elmacığından kayar.
Hani gündüzünün hayaliydi, gecenin rüyası
Hüznünün tesellisi, yalnızlığının angaryası
Vazgeçilmezin, tek umudum dediğin, geleceğin,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta