Ecel davulları çalmışsa,
Sinsi bir ölüm durur kapında
Tenhasında gecenin,
Boğazın kenetlenir.
Şahadete dolanır dilin
Nafiledir artık
Vaktin ölüm sessizliğidir bu kulaklarında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta