04.02.1996 - Kahramanmaraş/Afşin
Gel! diye haykırıyor toprak;
Bu soğuk, karanlık bağrıma.
Bir demet çiçek yalvararak;
Kaç diyor aydınlık rıhtıma.
Kaç diyor aydınlık rıhtıma;
Güneş karanlığı durdurur.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta