Hani o gözlerinde olmak var ya
Büyük bir meydanda dolaşmak gibidir
Dolaşırken durup bakarsın kalabalığa
Konuşursun boşluğunda ondan bundan
İki kişi gibi davranırsın üstelik
Tüm bakışlar sana yönelir
Her yanına insanların artık gözleri yansır
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta