Alıp içinde sesler uçuşan bu aksamdan
Hafızamı bir deniz kıyısına çeken yol,
Aydınlık rüyaların peşine düsen gondol
Mavi bir denizde yüzer gibi yanan samdan.
Tuşların üstünde karanlığın heyulası
Ve birden kalbe çırpınışlar veren hatıra.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Orhan Veli'nin çok sevdiğim tarzının güzel şiirlerinden biri..Alıp götürüyor insanı.
'Acaba Orhan Veli, hece şiirinin izleri görülen başlangınç tarzını devam ettirdiği takdirde, bu denli popüler olamayacağı sezisine mi varmıştı'?
Bence mesele o değildi..Şair o kimsedir ki; içinde popülerlik kaygısı taşımaz..Orhan Veli'deki kaygı şiir ve üsluptu..O ne tarihi, ne popülerliği ne de başka birşeyi değiştirmek istedi.O sadece üslubunu değiştirdi..Saygılar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta