Ben anlatırım sözümü kalem kâğıda
Derdimi dökmüşüm yurdum dağına
Haykırıyorum bilmem ulaşıyor mu sana
Susmuyorum susmuyorum yoksa duymuyor musun beni
Özlemi anlatmaz hiç bir cümle kelime
Sevgi bir kere değdi mi gönül diline
Susarda haykıramaz sessizce kapılır kendi içine,
Arayış değil yüreğimin beklentisi çok
Sevdaya düştü eklentisi yok
Ağlıyor yüreğim döküntüsü yok
Susmuyorum, susmuyorum, duymuyor musun beni
Karanlık olsa da her bir gecesi
Çekilir sevenin zindan edesi
Yanarsız kavrulur gönül köşesi
Anlatırım, anlatırım, duymaz mısın sen beni.
Sessizliğime bakıp sakın aldanma
Haykırışlardır nefesim alan cümlemde
Arama tek bir mana anlatır yüreğim
Susmuyorum, susmuyorum, duymuyor musun beni…
Yazıya dökünce sözleri bir hüzün kaplıyor bendeki seni
Yazamaz kalemim susmuş yüreğim gülmüyor gözlerim görmeden seni
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını