Duygu Özüişçi Şiirleri - Şair Duygu Özüişçi

0

TAKİPÇİ

Duygu Özüişçi

Karanlıktır kadınlar,
Bazen titrer dudakları,
Issızdır vücutları;
Kayıp olunur.
Yalnızdır şiirleri ve tek kişiliktir oyunları.
Galiba ben de bir kadınım ve dargınım beni kucaklayan limana.

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Ne zaman yüzümü yalnızlığa çevirsem;
O bilindik acılar,
Derinleşiyor içimde.

Ne zaman bize açsam kapılarımı;
Bir hız treninde yüreğimi korkutuyorum.

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Basittir bir yolculuğu anlatmak;
Beklemeyi anlamaktan.
Yolculukta biraz hüzün vardır;
Biraz da uzaktan uzağa görünen yolcular.
Bu kadar kolay değildir işte beklemek!
Anlaşılmaz bir ağıt önce seyreder seni;

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Alev alev karanlık gökkubbe; yılan misali
Yeryüzü ateşe doymuyor ve sessizce bağrını açıyor.
Gün, güneşe umarsız; ihanetin peşinde
Hüzün sinmiş yorgun bir çift göze
Ve Amed'te karanlık düşmanla birlikte canavarlaşıyor
Amed'in sıcağında yoldaşların yüzleri kahır dolu

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Yaşamım mapusta
Sevdam dışarıda
Bu yüzden dayanamam insafsızlığa.
Hiç aklımdan çıkmaz özgürlük
Bazen başucuma gelir; uykumu alır gider,
Bildiriler getirir penceremden içeri

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Seni çiseliyor sözcükler şiirime.
Yüzümden ayrılıp,
Kağıtla buluşuyorsun.
Bakamıyorum tekrardan sana,
Aydınlığı toplayıp umutlardan,
Dizelerime işliyorsun.

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Evler nar tanesi gibi;
Dağılmış dört bir yana;
Akşamları geziyorlar sokaklarda.
Odalar güneşe düşman olmuş,
Camların önünde durup; almıyorlar onu içeri.
Odalar gölgelerle dolmuş,

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Nasıl söndürebilirim içimdeki çocuğun anlamlarını?
Nasıl sokağa korkmadan çıkabilirim?
Bir gökyüzüm var özgürce uçurtma uçurabildiğim,
Sana nasıl verebilirim?
Nereden getirirsin beni kıracak sözleri anlamam?
Sen gülücüklere diz çökmüşsün,

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Sessiz yaşadım;
Arkamda kalmasın istedim biri.
Sana baktıkça sessizliğimi bozdum.
Şimdi buna ne demeli?

Devamını Oku
Duygu Özüişçi

Seni dinlerken kanatlanır kalbimin hüzünleri.
Gün batarken gözlerindeki gölgeyi görürüm;
Hüzünlerime eş olan.
Sonra doğar saçlarında o kimsenin bilmediği güneş.
Koklarım avuçlarımda gözlerine benzeyen gülleri,
Yaz ateşi gibi yakar doğduğum memleketi.

Devamını Oku