Duy kalbim!
insanlar çoğullaştıkça yalnızlaşırlar...
gör kalbim!
yalnızlaştıkça çoğalır insanlar...
duydum gördüm yaşadım
çoğul yalnızlıklarımda...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Duy Kalbim
Duy kalbim!
insanlar çoğullaştıkça yalnızlaşırlar...
gör kalbim!
yalnızlaştıkça çoğalır insanlar...
duydum gördüm yaşadım
çoğul yalnızlıklarımda...
''çoğul yalnızlıklar''
İyi tarafı da var yinede birazcık huzur bulabilene...
Kutluyorum sayın Özgür Kapcı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta