Duy Beni Şiiri - Çağrı Binici

Varsın biliyorum. Biçimin nasıl, nerdesin bilmem ama varsın. Çünkü, yokluğunu hissettiğim her dem içime çöker yalnızlığımdan kalbim. Varsın biliyorum. Duyarsın biliyorum. Çünkü, işitmediğinde kalbimin derinlerinden çıkan sesi, sensizliğime sessizliğim karışır. Ağlarım. Görensin biliyorum. Çünkü, seni sevmeyen çamur misali kalplere indirdiğin kara vuran güneşe benzer gülüşlerden bilirim seni. Beni de gör. Çünkü, "geçsin artık bu böğrümü sızlatan zaman" dediğim anlarda Arar seni senden olan gözlerim. Ama yoksun bunu da bilirim. Bir belirsizlik halisin sen. En nefret ettiğim hal. En sevdiğim sen.