dakikalar varırken durağa akşamüstü,
kadın yürümeye devam ediyordu.
son vasıta da korkularını ezerek geçti yanından.
ve kolları, boşlukta asılı kalmış rüyalar gibi,
iki yana sallandı.
kadın artık biliyordu,
gitmek imkansızdı.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta