Düşüş Şiiri - Ahmet Hani

Sen gidiyorsun
yol
çöküyor.

Ben geliyorum
rüzgâr
adını
yeniden bana emanet ediyor.

Sen gidiyorsun
bilmeden
dünyanın
senin gidiş anında
ne kadar küçüldüğünü,
ne kadar
kesik bir nefes kadar
daraldığını.

Ben geliyorum
sormadan
neden fiillerin
bu kadar yabancılaştığını,
neden “var olmak” ile “gitmek”in
artık aynı aileden sayılmadığını.

Sen uzaklaştığında
ben
sana doğru
sonsuz bir düşüşteyken.