Dertli bir türkü olmuş sevda dillerde,ne çalan bulunur sazın telinden,ne söyleyen bulunur gönülden.
Bir öykü yazdım sevdaya bir yürek düşürdüm,uğrunda ölürdüm ya,savaşmadan yenik düşürdün.
Şimdi hazan vakti kimse bilmez derdimi,gücüm yetmez gayrı güldüremem kaderimi fettan gözlerine düşürdün.
Her gece kabuslara uyku böldürdün,oysa her düşte seni görürdüm,genç yaşımda saçlarıma kar düşürdün.
Yıkıldım eğilmedim,bir gün olsun değişmedim,hal bilmezin önünde yerlere düşürdün.
Ne varsa güzel olan aldın süpürdün,bir volkandım söndürdün,küle döndürdün sevdamı ayaza düşürdün.
Adını kazıdım ömrüme,sevdanı yazmak isterken her günüme,kaleme kan düşürdün.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta