Çoban çeşmesi gibi durmaksızın akar gözyaşlarım
Toprak kokusu siner içime birden ürperirim adeta
Sensizlik korkutuyor kokun geliyor katran gecelerde
Bir telaş alıyor sırılsıklam ter boşanır bedenimden
Nefes alırken seninle gidince ölümü düşünüyorum…
Berrak su gibi akıyorum kurumuş toprağı ıslatırken
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta