Sen düşsel bir seldin şizofren mahallemin sokoklarından akan
Akarken tüm coşkunla köşe başındaki mazgallara takılan
Mazgallardan çok korkardın
Çünkü mazgallardı seni afiyetle yutan
Sen akarken ben yürürdüm
Veya ben yürürken sen kaçardın içeri botlarımdan
Sonra ayaklarımdan başlıyan bir üşüme
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta