beklenmek uzaklarda ışık perdesi
ve yaklaşıldıkça sanki kör kuyunun dibi
bak akıl almaz karanlık düşersin içine
ve kaybolunca mahkumsun nefsine
görmek orayı yürümek ki amasız
sonra nedamet nedametki zamansız
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta