Düşünki, gecenin kör karanlığında
Oturmuşsun, kendi başına kenarda
Önce burnunun ucunu bile görmezsin
Sonra belirginleşir ellerin, ayakların
Yavaş yavaş belirir etrafında ağaçlar
Derinden duyarsın, öter bülbüller
İşte seni karanlık hayallerimin içinde
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta