Katlim için idam fermanı hazırlamış yobazlar.
Fetvalar verilmiş, sömürülmüş duyguların tam odağına.
Halkımda bir nefret bir nefret...
Kendi başımıza düşünemeyecek kadar bitirilmişiz.
Ve sırf bu yüzden;
Kan uykularıma bir davettir asılsız ölüm korkuları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta