Düşündüm de kendi kendime
Ben nerdeyim sende?
Beyin hücrelerinin içinde
Ya da gönlünün tam ortasında
Belki de Şubat’ın otuzuncu günü kadar
Senden uzaklarda.
Bir an açıyorsun gönlünü en sonuna
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta