Düşsel - 1 Şiiri - Ferhat Tuğra Öztürk

Açtığımda gözlerimi, baktım etrafıma dikkatli
Gördüğüm yemyeşil bir ova ve esen rüzgarın hiddeti
Fakat bu hiddet değildi sert bir rüzgarın şiddeti
Rüzgar ise yumuşak bir dokunuş hissettirdi

Gök ile deniz birleşmişti sanki, tahayyül etsem az kalır
Renkleri aynıydı da bulutları olmasa denizi utandırır
Öyle bir mavilik vardı ki, o an ruhumu göklere adadım
Öyle bir huzur ki çöktü üstüme, sevmeyi anladım

Uçtum etrafta, sanki kafesinden salınmış bir kuş gibi
Selam verdim bulutlara, ve izledim günün bitişini
Güneş batıyordu usulca, izledim o an gidişini
Batan güneşi karşıladı tatlı bir ayın gelişi

İndim aşağıya, etraf kararmıştı artık usulca uzandım
Gözlerimi kapadım ve aklımda bir şarkı yazdım
O şarkının enstrümanı güzel bir rüzgarın esişiydi
Benim ise aklımda vardı bu güzel düş evreni