İnsan, en çok da kendi açtığı cephelerde, kendine karşı yeniliyormuş. Kim için, kim adına kiminle savaşırsan savaş yenilgi hep kendine karşı. Sonradan anlıyor insan , 40ından sonra.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta