Ben kendimin şimdi kaldırıp da neresinden tutayım?
Çok gürültüsüz yaşıyorken hayatı neden kafama iniyor, şantiyeler gibi, şu yarım bıraktığım mısralar?
Ardımdan çok mu küfür ediyor da insanlar ben böyle nedenini bilmeden, nedenini biliyormuş gibi, uzun uzadıya uzuyorum aralarından?
Neden sürekli konuşuyorsunuz iliklerim gibi kemiklerimden süzülüp? Neden oturduğum yerde sırılsıklam terliyor bütün üzerime geçirdiğim haki tişörtler ve siyah gibiler?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta