Düşlerim üşüdükce kendi içime çekiliyorum yüzünü saklayan bir kaçak gibi gôzlerden uzak kimseler gôrmeden, güvercinlerime tuzaklar kuruluyor hissediyorum talan ediliyor kalbime kurduğum kış bahçesi geçemem dediğim herşeyden geçiyorum, uyurken dizlerim karnımda bedenimde dünyaya gelme sancısı kabuslarımı doğuruyorum gece yarısı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta