Gözlerin,
gecenin en derin yerinde
yavaşça açılan iki siyah gül…
Bakışların,
tenime işleyen,
damarımda ağır ağır akan
tatlı bir zehir.
Dudakların,
günahın kutsal mühürü;
her öpüşün,
beni yavaşça öldüren
ama tekrar doğuran bir yemin.
Ve bedenin…
karanlık bir mabedin taş duvarları gibi,
soğuk, ağır
ama içinde sonsuz bir yangın saklı.
Ben, o yangına her seferinde isteyerek atılan
mahmur bir yolcuyum.
Biliyorum, sevgili,
seninle olmak,
hem Tanrı’ya isyan
hem de ilahi bir tapınma.
Aşk
Kayıt Tarihi : 14.8.2025 17:26:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!