Bir kuş olup ne zaman özgürlük denilen
o gökyüzüne çıksam
Ve durmaksızın sana kanat çırpsam
kırılan kanatların taşıyamadığı bir yük oluyorum
kendime,kendi kanatlarıma.
Ve düşüyorum her havalanışımda
yokluğunun yerçekimine...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta