Akşamlar vardı usulca hayallerime soktuğum,
Bir akşam kayboldu segah makamında..
Akşamları da çaldılar bir pencerenin kısık aydınlığından.
Gönül penceresindemiydi yeniden yanıp geçen,
Gözlerimden geçemedi hazır kıta hatıralar,
Vedalaşamadan cepheye gittiler ki;
Dönüşü olmayan bir savaşın mağlubuydu düşler.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta