İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yolun sonuna geldiğinde aynı tazelikte o zaten kalamaz,ama kalsada sana bir faydası olamaz!
o hayırlı bir eş ya da dostsa ancak kabir ziyaretlerinde ruhun afatiha okur.
ama gideceğin yerde,huriler gibi eşlerin varsa onlar ebediyyen taze ve seninledir,hemde cennet saraylarında,ölmeden,yaşlanmadan,ihanet etmeden.
saygılar,hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta