Düştüm Şiiri - Fırat Yetiş

Fırat Yetiş
58

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Düştüm

Düştüm

Eskisi gibi değil her şey ,
İçimde çalan kimsesiz şarkıdır gece,
Kader bavulunu omuzladım,
Yüküm ağır , yolum uzun ,
Dur duraksız yolculuk benimkisi,
Eylül değdi aşkımıza ,
Hasat mevsimi geldi sevgili,
Sararmış yapraklar sızlatır uzuvlarımı ,
Kışlıklarını çıkar yüreğinden,
Toparlayabilirsin kendini baharımdan..

Kalbim en çok sana çarpıyordu, bende kaç ölü kaç sağ bilmiyordum,
Kokmasın diye yarama tuzlar bastırdım,
Sana şiir olarak dökülmeyen yaşları kavanozda topladım.
Kırılan gece karanlığının zulasında , hayaller umutları doğradı.
Efkarlandım çaresizliğime yandım.
Gözlerimi Zulme bileyledim.
Seni sardım ellerimle ,
İçtim içtim ,
Öksürük tuttu sırtımdan vurdun.
Seni kustum !! Yetmedi ;
Ciğerimi yakan izmarit dumanı gibi dudağımdan Düş/tün...

Ellerim olmasada fikirlerim kana bulandı ,
Bütün kadınları öldürdüm içimde
Adının harflerinin geçtiği kelimeleri yasakladım kendime ,
Kimsesizliğimden utandım,
Bıçak darbeleri ile sırtımdan kurşunlandım, kalemimi kırdım.
Sesim çıkmadı ağıt yaktım.
Güneşlerden göç eyledim , çığların altına sığındım ..
Ölmediğim her an ..
oturdum nefesimi ısırdım..

Nafile artık ;hüznün üstünü kaplar göçler,
Demir alıyorum senli zamandan,
Kıyısız karasız vedadır bu,
Ayrılık sirenini duymuyor musun?
Tren raydan çıktı sevgili,
Aşk vagonu uçurumlara düştü ,
Olay yeri raporları tutuldu ,
Aşk/zedeler tutanaklara işlendi,
Sen sağ selamet..
Ben ise yitik soluma düş/tüm..


Fırat Yetiş
Kayıt Tarihi : 21.9.2018 12:47:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!