Yokluğumun ortasındaki o büyük izsin,
Sandığında sakladığın yemeni gibi
Bana armağan ettiğin kitabı açınca
Dökülen kurumuş gül yaprağı anılar!
Bir krater gölünün yüzeyine damlayan
Zamansız yağan yağmurların eziyeti gibisin
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bir krater gölünün yüzeyine damlayan
Zamansız yağan yağmurların eziyeti gibisin
Aklına gelir miydi hiç? Ayrı yollarda yürüyeceğimiz
Arkamdan ağlayan yaralı yüreğimiz
------ Bir ayrılık dili ile sevginin hesaplaşması gibi her daim aşk kazanır o hiç kaybetmez uzaktan sevilse bile . hocam şiirinizi kutlarım harikaydı .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta