Kopuyorken gözlerimden, yaşam urganları
Bir çığlık atıyor, geçmişimden arta kalanlar
Ellerimde tutamadığım, sevdamın hikayesi
Dökülüyor bir bir, gerçeğe bakan yalanlar
Kapatırken aydınlığı, zihnimin zifiri karanlığı
Kalırken ikilemde, önümde durur uçurumlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
