Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ÖZGEÇMİŞİM
1945 yılında Tokat'ın Zile ilçesi Çamdere Köyü'nde dünyaya geldim. Köyde hayatımı çiftçilikle devam ettirdim. 1972 de köyden İstanbul'a göç ettim. 17 yıl İstanbul da çalıştım emekli oldum. 1994 yılında Datça'ya yerleştim. Burada kitaplarımı yazmaya devam ediyorum. Çok mutluyum.
Şiirlerimi Aşık Sefil mahlasıyla yazmaktayım.
Şiire gönül vermiş biriyim. Umudum insanımızın, insanlığın daha aydınlık yarınlara ulaşmasıdır. Şiirlerimi hep bu doğrultuda yazmaya çal ...
