şöyle bir kenardan alıp bir kenara bırakalım
tutup bir ucundan kaldıralım olan biteni..
suyu henüz dökülmemiş gümüş ibrikten misâl
avuçlarımızı götürelim hele, birden dökene!
kırıldım tabi! hem de çok yandı, çok kırıldım..
başıma kakılmana sesimi çıkartmadım diye
kanıma dokunmana da suskun mu kalayım?
kat kat sarılmış örtülerin altından çıkaralım,
senden arta kalanların arasındaki gereği!
akşam üstü, çevreme üşüşmüş pusu, karanlık
bir de saçlarımı yandan düzeltmişim istemsizce
tepemdeki ışıkların hüzmelerine saldırmışım
sana ne birader? ne diye aydınlatıyorsun?
ne diye kusuyorsun içindekini? durduk yere!
01.09.2026/19.50
Akyazı-KÇ
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 15:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!