Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

Haydar emmi her başladığında söze,
Başlardı ilk önce seferberlik yıllarından,
Anlatırdı eşkıyanın tuttuğu yolları…
İngiliz’in, Fransız’ın memlekete doluşunu
Bitiremezdi gözyaşları göl olmadan…

Gözleri mercan adası,
Yüzleri al l olacak.
Ellerinde tülden parmak,
Dillerinde bal olacak.

Mutluluk dünyamıza,

Şekillerde desende,
O’na işaretler var.
Fikirlerde, lisanda,
O’na işaretler var.

Dağda, taşta, toprakta,

Yunus gibi anarak,
Denizine dalarak,
Rahmetine kanarak
O’na ulaşmak gerek.

Ne dersen de sen ona
Hepsine de der evet.
İnsanı insan eyler,
Her şeyden önce niyet.

Sabırla besleyen, bakıp büyüten,
“Önce vatan, önce vatan” diyoruz.
Mektebinde ilim, irfan öğreten,
“Önce vatan, önce vatan” diyoruz.

Bir iken çoğaltıp binlerce kılan,

Emin sığınaktır fırtınalarda,
Kimsesizlere arkadaştır onlar.
Zalimin insafsız zulmüne karşı,
Her zaman soylu direniştir onlar.

Dalları allanır sarmaşıkların,

Bize gururdur ordumuz,
Bize onurdur ordumuz,
Ayaktaysa ayaktayız;
Onunla yaşar yurdumuz.

Sabahleyin odama gelerek,
Ta yürekten gülümseyerek
En tatlı bir sesle seslenerek
“Haydi, oğlum sofraya” deyişini;
Özledim anacığım,
Özledim.

Güneş, gündüzlere,
Ay,gecelere yakışıyor.
Gökyüzünde açılan perdesiz pencereden,
Dağıtmış saçlarını sevinçler bakışıyor.

Martılar,kanat çırpıyor engin denizlerde,