Nerede olursam, özlemin bitmez
Benim için o, dalımda bin güldü
Bulunsan yanımda, ayağım gitmez
Bir gün açtı, kader bende sen güldü
Onunla yaşadık, her mevsim kara kış
GÜLEREK YAŞAMAK
Yaşamak ;
Hayatın temeline taş dizilerek,
Aşkın imbiğinden süzülerek
Tabiatın hareketini sezerek
GÜNEŞTE ÜŞÜYORUM
Var olmanın anlamını kaybettik yolumuzda
Derin yaralar açılmış daha da kaşıyorum
Zehirle dolmuş dilimiz hayır yok sonumuzda
Durgunluğun farkındayım beleşte yaşıyorum
Dikenle beraber yırttın yüzünü
Güller Aşık Veysel seni çağırır
Binlerce uzağa attın közünü
Eller, Aşık Veysel seni çağırır
Saklar güzelliği gönül gözüne
Mızrabın nefesi alır elinden
Dizinde sazının duruşu güzel
Damarın hevesi bulur telinden
Döşünde notanın vuruşu güzel
Çizilmiş yolunda insanlık yolu
HAK’ÇA YAŞAMAYA AŞIĞIM
Aldılar benden bütün birikenleri




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!